Preken

Preken

Op deze tweede advent zondag stond het verhaal van Rachab centraal. Haar naam staat, naast drie andere vrouwen, vermeld in het gedlachtsregister van Jezus waarmee het Matteüs-evangelie begint. Haar verhaal wordt verteld in Jozua 2.
Op deze laatste zondag van het kerkelijk jaar herdachten wij de gemeenteleden die in het afgelopen jaar zijn overleden. We lazen uit Openbaring het visioen van een nieuwe wereld - een wereld waarin tederheid de toon aangeeft.
De preek in deze dienst was een brief aan de kinderen die gedoopt werden. De brief werd meegegeven in een koffer voor hun reis door het leven. In de koffer gingen ook spulletjes van de kindernevendienst mee.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Column

    De papklok

    In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.

  • Kort

    Tuin 1: Een doorstart

    Ik huur een volkstuin (tuin 1) aan de Blaaksedijk in de Hoeksche Waard – een paradijselijk plekje, vind ik zelf. Hier schrijf ik af en toe over het plezier (en de tegenslag) van het moestuinieren. Dit keer: we mogen door!

  • Boek

    Ooggetuigenverslag van de Nakba

    Het is 1948, het jaar waarin de onafhankelijkheid van Israël werd uitgeroepen. Meteen volgde een Arabisch-Israëlische oorlog. In de nadagen daarvan krijgt een groep soldaten de opdracht de inwoners van het dorpje Chirbet Chiz’a te verdrijven en hun dorp te vernietigen.

'Je kunt hier nooit eens even rustig op een voetstuk staan,' zongen Acda en De Munnik. Hun liedje kun je zomaar naast het Bijbelgedeelte van deze zondag leggen. Daarin horen we Jezus spreken over dienen.
Op deze dag was het Israëlzondag - een verwarrende naam wat mij betreft, omdat veel mensen dan moeten denken aan de stáát Israël. Het gaat om veel meer, namelijk om de relatie van het christendom met het jodendom waar je dat ook maar tegenkomt. De lezing was uit de profeet Maleachi waar sprake is van een bruiloft met dubieuze gevolgen. Ik koppelde het aan een bruiloft uit 1939 met een aangrijpend verhaal.
Ik had de dienst voor Vredeszondag al klaar, toen zich in ons dorp een drama voltrok: een gezinsmoord. Ik moest alles halsoverkop omzetten om de schok en het verdriet te benoemen en gezamenlijk vorm te kunnen geven. Er werden bij het begin van de dienst kaarsjes aangestoken voor de twee kinderen en hun ouders. Voor omwonenden, leerkrachten en klasgenootjes. Voor de hulpverleners. En de preek die al zou gaan over het kind in ons midden, werd aangepast, ingekort en soms aangescherpt. Maar de strekking bleef hetzelfde: waar het spel van kinderen verhinderd of vernietigd wordt, daar is oorlog
Je hebt praten-OVER en praten-UIT. Toen Jezus na de verheerlijking op de berg afdaalde, trof hij een gezelschap waarin druk gesproken werd OVER. Ze spraken OVER een jongen zoals sommige doktoren nog steeds kunnen praten OVER de patiënt waar deze zelf bij is. Maar misschien lag daar ook wel de oorzaak van de ziekte van de jongen. Misschien was hij wel ziek van al dat praten en oordelen-OVER. Een preek OVER geroeptoeter en verlangen naar praten-UIT.
Laatste in een serie over moderne heiligen. De naam Dag Hammarskjöld zal bij velen niet (meer) bekend zijn. Maar ooit werd zijn naam bijna dageljks in de krant genoemd, want hij was secretaris-generaal van de VN.
In een serie over moderne heiligen onder de titel 'Geleefd geloof' stond deze zondag Simone Weil centraal. We lazen citaten van Weil (zie eind van de preek) en Psalm 130, 5-8 en Marcus 9,38-41.