In de dienst van Witte Donderdag leen we over het laatste avondmaal. Althans, zo noemen we het. Maar het is eigenlijk het voorlaatste avondmaal.
Preken
Preken
Twee ogenschijnlijk totaal verschillende Bijbelgedeelten stonden deze zondag op het rooster. In het ene doodt God alle eerstgeborenen van Egypte, in het andere gaat Gods eigen eerstgeborene op weg naar zijn dood. Vallen beide verhalen eigenlijk met elkaar te rijmen?
In de serie verhalen over Mozes en de bevrijding uit Egypte dit keer de confrontatie van Mozes met de farao. Mozes stuit op onverzettelijkheid. 'Een verhard hart' is een mooiere omschrijving. Het deed mij denken aan de film 'Selma' over de strijd om burgerrechten in de VS
Maatschappelijke omstandigheden kunnen zó tegen je werken, dat je alle vertrouwen in het leven verliest. Kijk naar het aardbevingsgebied in Groningen. Daar wordt schadeherstel zo gefrustreerd dat bewoners alle vertrouwen in de overheid hebben verloren. Een parallel met een eeuwenoud verhaal uit Exodus.
Recente Stukken
Alle artikelen →- Column
De papklok
In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.
- Kort
Tuin 1: Een doorstart
Ik huur een volkstuin (tuin 1) aan de Blaaksedijk in de Hoeksche Waard – een paradijselijk plekje, vind ik zelf. Hier schrijf ik af en toe over het plezier (en de tegenslag) van het moestuinieren. Dit keer: we mogen door!
- Kort
Poëzie sprokkelen: Herman de Coninck - Hij had gehoopt dat het zonder herfst kon
Op het internet kun je te kust en te keur poëzie vinden. Ook in podcasts. Helaas is de podcast 'Poëzie vandaag' van Ellen Deckwitz ter ziele. Maar gelukkig hebben de 'De poëziepodcast' van Daan Doesborgh nog. Daar hoorde ik onderstaand gedicht voorlezen.
- Boek
Ooggetuigenverslag van de Nakba
Het is 1948, het jaar waarin de onafhankelijkheid van Israël werd uitgeroepen. Meteen volgde een Arabisch-Israëlische oorlog. In de nadagen daarvan krijgt een groep soldaten de opdracht de inwoners van het dorpje Chirbet Chiz’a te verdrijven en hun dorp te vernietigen.
We kozen voor deze 40 dagen voor verhalen over Mozes. Het eerste verhaal is dat van zijn roeping. Het verhaal wordt in deze preek betrokken op dementie, een om zich heen grijpende ziekte. Je wordt onteigend. ontheemd. Ook een vorm van ballingschap. Centraal in de preek staat een gedicht van Rutger Kopland over zijn moeder die aan dementie leed.
Op deze zondag vierden wij dat onze hoofdorganist Arie de Bruijn 50 jaar organist was. De dienst stond in het teken van de lofzang van gemeente en koor. Liederen en lezingen waren met zorg gekozen door Arie. En de preek stond uiteraard ook in het teken van deze vreugdevolle dag.
Het antisemitisme in Europa is nooit weg geweest, maar lijkt de laatste jaren langzaam maar zeker weer terrein te winnen. In de week voorafgaand aan het uitspreken van deze preek, waren er alleen al vier beangstigende berichten. Maar nauwelijks een spoor van verontrusting in Nederland. Ook niet in kerken.
Het Bijbelboek Ester brengt een spannend thema ter sprake: het verzet van de enkeling tegen een machtig en monsterlijk overheidsapparaat. Wat geeft een mens de moed om het alleen op te nemen tegen een machinerie van onrecht?
Naar aanleiding van de Nashville-verklaring sprak ik deze preek uit. Met excuses aan alle homo's en transgenders dat er weer OVER hen gesproken werd. Ik zal het nooit meer doen. Maar deze zondag bleek het even nodig.
Kerstnacht - de drukst bezochte dienst van het jaar. Wat zoeken we dan toch met z'n allen in de kerk: doorgewinterde kerkgangers en iets-gelovigen? Waarschijnlijk zoiets als rust te midden van een turbulent leven. Bezinning op de kernwaarden van het leven. En dan vinden we iets dat in het gewone leven zo vaak wordt overschreeuwd. Een introverte god.