Preken

Preken

Nu ik mijn laatste weken als wijkpredikant inga (ik ga met pensioen), leek het me leuk om die laatste keren te preken over eerste keren. Ik heb dat idee niet van mezelf. De Israëlische schrijver Meir Shalev publiceerde in 2008 een boek waarin hij 'eerste keren in de Bijbel' besprak. Dat bracht mij op het idee. Deze zondag: de eerste lach. Die is van Abraham. Maar of het zo'n vreugdevolle lach is?
Het Bijbelverhaal van deze zondag vertelt dat Jezus in zijn oorspronkelijke woonplaats Nazaret geen wonderen kon doen. Wat was er aan de hand? Zijn voormalige dorpsgenoten leden aan 'nothing-buttery', een kwaal die tot op de dag van vandaag nog voorkomt.
Het verhaal van Marta en Maria is behalve een verhaal over twee personen, ook een verhaal over twee levenswijzen. Je zou kunnen zeggen dat de levenshouding van Marta in onze samenleving dominant is: doenerig en extravert. Maar is dat niet eenzijdig? Het verhaal is dan ook een spiegel voor de ziel.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Column

    De papklok

    In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.

  • Kort

    Tuin 1: Een doorstart

    Ik huur een volkstuin (tuin 1) aan de Blaaksedijk in de Hoeksche Waard – een paradijselijk plekje, vind ik zelf. Hier schrijf ik af en toe over het plezier (en de tegenslag) van het moestuinieren. Dit keer: we mogen door!

  • Boek

    Ooggetuigenverslag van de Nakba

    Het is 1948, het jaar waarin de onafhankelijkheid van Israël werd uitgeroepen. Meteen volgde een Arabisch-Israëlische oorlog. In de nadagen daarvan krijgt een groep soldaten de opdracht de inwoners van het dorpje Chirbet Chiz’a te verdrijven en hun dorp te vernietigen.

De menselijke maat - de woorden klinken nogal eens de laatste tijd. Dan gaat het over het negeren van die menselijke maat door de overheid. Maar het verontachtzamen daarvan zit in héél onze cultuur. En wie weet is het wel iets van alle tijden. In Numeri lezen we er ook over. Het wordt Mozes teveel. Zijn draaglast gat zijn draagkracht te boven.
Bij 'het eeuwige leven' denken de meeste mensen al snel aan het hiernamaals. Maar de schrijver van de Johannesbrief dacht ook aan dit leven. Het had alles te maken met het geheim dat hij in Jezus op het spoor was gekomen.
Met Pasen breekt een jubeltoon los. Na veertig dagen ingetogenheid kunnen we weer ópgetogen zijn. Maar de allereerste Paasdag begon voor de eerste volgelingen van Jezus anders. Alle evangelisten benadrukken: het begon met verlegenheid, schrik, somberheid, ontsteltenis, tranen en twijfels. En de evangelist Marcus spant de kroon: zijn evangelie eindigt daar.
Wij focussen vaak op tekorten en fouten en wat er is kan gaan. Juist: glas leeg of half vol? Zoiets speelt ook in het Bijbelverhaal dat deze morgen werd gelezen: het bekende verhaal over de wonderbare spijziging. Maar het wonder begin niet bij de handen van Jezus, maar bij zijn ogen.
Deze zondag stond het verhaal van de verheerlijking op de berg oip het rooster, maar we lazen ook een stukje uit de tweede Petrusbrief. Daarin wordt gerefereerd aan de verheerlijking, maar stuiten we ook op een bijzondere metafoor.
Waar leef je voor? Wat is de bestemming die bij je past? Het zijn vragen uit de onderstroom van ons leven. Soms komen ze aan de oppervlakte. Je kunt er maar beter aandacht aan besteden, want anders loop je fout. Ook Jezus moest erop letten. Daarover gaat deze preek.