Er gaat veel goed in Nederland, maar er gaat ook nogal wat mis. Steeds meer, denk ik soms. Er moet een nieuwe bestuurscultuur komen in Nederland, zo is de belofte. Misschien kunnen de bijbelverhalen van deze zondag daarvoor een richtpunt zijn. Niet alleen voor anderen, ook voor onszelf trouwens. We lazen Numeri 27,12-23 en Johannes 10,22-30.
Preken
Preken
De lezingen van deze dag: Jesaja 53,1-11 en Johannes 12,37-50. De woorden van Jesaja zijn vaak uitgelegd als zouden die een voorspelling van Christus zijn. Dat ligt misschein iets anders. Maar Jezus past wel naadloos in de 'profielschets' van Jesaja over de messiaanse mens. 'Hij was een man die het lijden kende'.
Geen leven zonder conflicten - met je partner, collega, baas of buurman. Je loopt er krassen aan op. Misschien zelfs rancune. Vandaag horen we het verhaal van Jozef en zijn broers. Ooit hadden ze een conflict van jewelste.
Epifanie is de tijd waarin de kerk het eerste optreden van Jezus gedenkt. 'Verschijning' betekent Epifanie letterlijk. Maar of het zo'n directe verschijning is? Daar valt wel iets op af te dingen. Zeker als we het evangelieverhaal (over de bruiloft in Kana) aanleggen tegen een verhaal over Mozes. Hij wilde de majesteit van God weleens zien.
Recente Stukken
Alle artikelen →- Column
De papklok
In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.
- Kort
Tuin 1: Een doorstart
Ik huur een volkstuin (tuin 1) aan de Blaaksedijk in de Hoeksche Waard – een paradijselijk plekje, vind ik zelf. Hier schrijf ik af en toe over het plezier (en de tegenslag) van het moestuinieren. Dit keer: we mogen door!
- Kort
Poëzie sprokkelen: Herman de Coninck - Hij had gehoopt dat het zonder herfst kon
Op het internet kun je te kust en te keur poëzie vinden. Ook in podcasts. Helaas is de podcast 'Poëzie vandaag' van Ellen Deckwitz ter ziele. Maar gelukkig hebben de 'De poëziepodcast' van Daan Doesborgh nog. Daar hoorde ik onderstaand gedicht voorlezen.
- Boek
Ooggetuigenverslag van de Nakba
Het is 1948, het jaar waarin de onafhankelijkheid van Israël werd uitgeroepen. Meteen volgde een Arabisch-Israëlische oorlog. In de nadagen daarvan krijgt een groep soldaten de opdracht de inwoners van het dorpje Chirbet Chiz’a te verdrijven en hun dorp te vernietigen.
Mijn eerste preek als gepensioneerd dominee mocht ik houden in Zuid-Beijerland, waar ik bijna 40 jaar als jong broekkie begon. De preek werd gehouden op eerste advent. In de betreffende kerk werd het boek Ruth in de adventtijd gelezen. Haar verhaal begint bij haar schoonmoeder die moest vluchten. alles verloor en berooid terugkeerde, als een verbitterd mens.
Toen ik mijn laatste weken als wijkpredikant inging (pensioen), leek het me leuk om die laatste keren te preken over eerste keren in de Bijbel. Ik heb dat idee niet van mezelf. De Israëlische schrijver Meir Shalev publiceerde in 2008 een boek waarin hij 'eerste keren in de Bijbel' besprak. Dat bracht mij op het idee. De serie eindigde bij mijn afscheid met het thema: Het eerste woord van God.
Nu ik mijn laatste weken als wijkpredikant inga (ik ga met pensioen), leek het me leuk om die laatste keren te preken over eerste keren. Ik heb dat idee niet van mezelf. De Israëlische schrijver Meir Shalev publiceerde in 2008 een boek waarin hij 'eerste keren in de Bijbel' besprak. Dat bracht mij op het idee. Dit keer: de eerste haat
Nu ik mijn laatste weken als wijkpredikant inga (ik ga met pensioen), leek het me leuk om die laatste keren te preken over eerste keren. Ik heb dat idee niet van mezelf. De Israëlische schrijver Meir Shalev publiceerde in 2008 een boek waarin hij 'eerste keren in de Bijbel' besprak. Dat bracht mij op het idee. Dit keer: de eerste liefde.
Nu ik mijn laatste weken als wijkpredikant inga (ik ga met pensioen), leek het me leuk om die laatste keren te preken over eerste keren. Ik heb dat idee niet van mezelf. De Israëlische schrijver Meir Shalev publiceerde in 2008 een boek waarin hij 'eerste keren in de Bijbel' besprak. Dat bracht mij op het idee. Dit keer: de eerste huilbui
Nu ik mijn laatste weken als wijkpredikant inga (ik ga met pensioen), leek het me leuk om die laatste keren te preken over eerste keren. Ik heb dat idee niet van mezelf. De Israëlische schrijver Meir Shalev publiceerde in 2008 een boek waarin hij 'eerste keren in de Bijbel' besprak. Dat bracht mij op het idee. Dit keer: de eerste droom. Maar of het zo'n fijne droom is?