Preken

Preken

Twee lezingen stonden deze zondag centraal: Genesis 8,6-16 en Johannes 20,19-23. De lezingen die het rooster naast elkaar plaatst zorgen soms voor verrassende doorkijkjes. In dit geval: Jezus laat de duif van de Geest los zoals Noach de duif uit zijn ark losliet.
De lezingen deze zondag waren 1 Samuël 16,1-13 en Johannes 9,1-13;26-39. De preek focust op de tweede lezing en legt de nadriuk op het zien van Jezus. Kijken en kijken is twee. Er is een kijken dat de ander vastzet in een star beeld. En er is een kijken waaronder de ander opbloeit.
'Heb je vijanden lief' is misschien wel een van de moeilijkste geboden die Jezus ons naliet. Degene die jou kwetst, dwarszit of benadeelt roept gevoelens op van woede of frustratie. Waar moeten zulke gevoelens blijven? Bovendien, moet je niet óók weerbaar zijn in het leven? De preek neemt een bizarre gebeurtenis in Zuid-Afrika tot uitgangspunt.
Epifanie: de periode in het kerkelijk jaar waarin we lezen hoe Jezus zijn werk begint. Op deze zondag stond het verhaal over de bruiloft in Kana centraal. Maar ook een lezing uit Jesaja waarin God laat weten te verlangen naar zijn volkje Israël. De preek ging dan ook over liefde en verlangen.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Column

    De papklok

    In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.

  • Kort

    Tuin 1: Een doorstart

    Ik huur een volkstuin (tuin 1) aan de Blaaksedijk in de Hoeksche Waard – een paradijselijk plekje, vind ik zelf. Hier schrijf ik af en toe over het plezier (en de tegenslag) van het moestuinieren. Dit keer: we mogen door!

  • Boek

    Ooggetuigenverslag van de Nakba

    Het is 1948, het jaar waarin de onafhankelijkheid van Israël werd uitgeroepen. Meteen volgde een Arabisch-Israëlische oorlog. In de nadagen daarvan krijgt een groep soldaten de opdracht de inwoners van het dorpje Chirbet Chiz’a te verdrijven en hun dorp te vernietigen.

Je geeft je kind niet zomaar een naam. Die kies je zorgvuldig, al dan niet met behulp van een woordenboek voor voornamen. Je naam – dat is het allereerste kostbare cadeau dat je meekrijgt. Zo waren ook de namen die de kinderen van Tamar meekregen pure cadeautjes. Maar beide kinderen werden geboren tegen een pikdonkere achtergrond. Toch hoor je bij het klinken van hun namen in de verte al Kerstklokken.
Jozef speelt in het evangelie maar heel even een rol. Maar wel een belanhgrijke rol. Althans, in de versie die evanglist Matteüs van het Kerstverhaal geeft. Hij plaatst Jozef in de schijnwerper. Waarom was hij zo bijzonder?
Deze zondag lazen we Genesis 11,27-12,5 en Lucas 19,1-10.: verhalen die op het leesrooster stonden. Soms moet je zoeken naar een verbindingspunt tussen lezingen. Mooi als ze dan een thema bij elkaar naar boven roepen. Zoals in dit geval. Het ene verhaal laat zien dat mensen elkaar op weg kunnen helpen; het andere dat mensen elkaar in de weg kunnen staan.
De lezingen deze zondag waren Habakuk 3,1-3;16-19 en Lucas 17,1-10. In de preek ging ik vooral uit van de evangelielezing. Een schurende lezing. We horen krasse uitspraken van Jezus. Ze waren ook te kras voor de leerlingen van Jezus. 'Geef ons meer geloof,' verzuchtten ze.
De lezingen van deze zondag gaven genoeg aanleiding om aan te knopen bij de groeiende polarisatie in onze samenleving. Vooral de boerenprotesten beheersten die dagen het nieuws. We lazen een gedeelte uit de Wet van Mozes over lessen uit de geschiedenis.
De lezingen deze zondag waren: Spreuken 8, 22-31 en Johannes 3,1-16. Maar de preek focust vooral op een van de verzen uit het Johannes-gedeelte, waar Jezus iets zegt dat me triggerde. Ik had het altijd anders gelezen. Maar juist als je de ervaring hebt 'hè, staat dat er?', dan kan dat iets op gang zetten wat de moeite waard is.